"We maken er echt een feestje van"

Liefde voor werken met ouderen

“Ik was 16 toen ik begon in de zorg. Eerst in de huishouding en daarna haalde ik bij Aafje mijn diploma voor helpende zorg & welzijn. Dat is wat ik wilde: met mensen werken, en dan het liefst met ouderen. Sinds september vorig jaar ben ik welzijnsbegeleider. Ik had er weer tijd voor, nu mijn kinderen wat groter zijn.

Activiteiten en maaltijden

Ik werk in drie Thuisplusflats in Rotterdam. Daar bedenk en verzorg ik activiteiten voor bewoners. Maar ook koken en maaltijden serveren, horen erbij. Overal waar ik werk, verzorg ik één keer in de week de maaltijd – met leerlingen van het Albeda College. Dan zetten we samen iets lekkers op tafel: een goede soep of een eenpansgerecht.

Over de Thuisplusflats

De Thuisplusflats zijn sociale huurwoningen – speciaal voor ouderen van 55 jaar en ouder – met of zonder zorgbehoefte. De focus ligt er op zo lang mogelijk gezond en zelfstandig leven. Naast de beste professionele hulp dichtbij, bieden de flats volop mogelijkheden voor sociale contacten. Ook is er altijd iets te doen. Een echt win-win-concept.

Andere generatie

Het werk en de mensen zijn de afgelopen twintig jaar veranderd. Logisch natuurlijk. Mensen zijn mondiger en hebben andere vragen. De 80-jarige van toen, is zeker niet de 80-jarige van nu. Daar horen ook andere activiteiten bij. We houden bijvoorbeeld weleens silent disco. Dan neem ik van thuis een discolamp mee en maak ik een lijstje met muziek van vroeger. We maken er echt een feestje van.

Een veilig gevoel

Samen met collega’s denk ik ook na over de veiligheid in de flats. Zo heb ik pas de politie gevraagd of ze eens voorlichting kunnen geven. Je hoort veel over opgelichte ouderen. Zo’n momentje met de politie is dan fijn. Zoiets hebben we eerder ook gedaan met de brandweer. Deze dingen zijn echt belangrijk en voor mij mooi om te organiseren.

“Soms houden we een silent disco met muziek van vroeger. We maken er echt een feestje van.”

Bewoners zoeken elkaar op

Kletsen hoort ook echt bij mij én mijn werk. Vroeger was ik kind aan huis bij de mensen voor wie ik werkte. Die vertrouwensband probeer ik nu weer te creëren.  Als je ziet dat iedereen elkaar daardoor beter weet te vinden in de flat, is dat mooi. Bewoners leren elkaar kennen, doen een boodschapje voor elkaar en zoeken elkaar vaker op.

Persoonlijke verhalen

Ik geniet als ik anderen zie genieten. Er is bijvoorbeeld een dame die het heel zwaar heeft, omdat ze chemotherapie krijgt. Maar áls ze naar de gezamenlijke maaltijd kan komen, dan is ze er. Lukt het een keertje niet? Dan breng ik het eten naar haar woning. Altijd als ik haar zie, vertelt ze mij haar verhaal – hoe het met haar gaat. Dat is iedere keer weer bijzonder.”